# Savage Sinema

> Die dunkle Seite des Kinos


## Posts

- [Sinéma Érotique: Sidła miłości (1993)](https://savagesinema.pl/sinema-erotique-sidla-milosci-1993/): Bezczelny rip-off Nagiego instynktu (1992), w którym erotyka wymieszana została z uwielbianym w Hollywood w latach 90. gatunkiem dramatu sądowego. Zamiast Sharon Stone i Michaela Douglasa — Madonna i Willem Dafoe. W gruncie rzeczy wielce makaroniarski w duchu projekt — zlepek hitowych patentów podany z nieznacznymi modyfikacjami i mocno uwypukloną golizną — choć stworzony na amerykańskiej ziemi przez… Niemca. Już początek nie pozostawia złudzeń co do źródła inspiracji: podstarzały milioner umiera na zawał przykuty kajdankami do łoża w swej posiadłości. Werdykt policji: przedawkowanie kokainy i… seksu. Prokurator Robert Garret (Joe Mantegna) z marszu odrzuca dzieło przypadku i na główną podejrzaną...
- [Sinéma Érotique: Uwięziona Helena (1993)](https://savagesinema.pl/sinema-erotique-uwieziona-helena-1993/): Jennifer Chambers Lynch teoretycznie miała ułatwioną ścieżkę kariery. Już jako dziecko wystąpiła w pełnometrażowym debiucie ojca Głowa do wycierania (1977, scena z jej udziałem nie trafiła do gotowego filmu). Jako nastolatka dostała fuchę asystentki produkcji na planie Blue Velvet (1986), a w wieku 22 lat wydała Sekretny dziennik Laury Palmer, książkę stanowiącą suplement do bijącego rekordy popularności serialu Davida Lyncha Miasteczko Twin Peaks (1990). Trzy lata później miała już na koncie własny debiut reżyserski. Tutaj niestety nic nie poszło, jak należy. Uwięziona Helena zaliczyła klapę w box office, krytycy nie zostawili na filmie suchej nitki, a młoda twórczyni stała się...
- [Caligulasploitation. Orgia władzy na siedmiu wzgórzach Rzymu](https://savagesinema.pl/caligulasploitation-orgia-wladzy-na-siedmiu-wzgorzach-rzymu/): Gaius Iulius Caesar Augustus Germanicus, szerzej znany jako Kaligula. Trzeci cesarz rzymski, w kulturze popularnej postać równie rozpoznawalna co Juliusz Cezar czy owiany złą sławą prześladowca chrześcijan Neron. Kaligula do opracowań biograficznych i podręczników od historii wszedł jako szaleniec, okrutnik i rozpustnik, którego niespełna czteroletnie rządy zakończyła krwawa zemsta pretorian pod przywództwem Kasjusza Cherei. Na przestrzeni wieków niejednoznaczna postać Kaliguli inspirowała pisarzy (Albert Camus), muzyków oraz filmowców. I to właśnie X muza stworzyła mu najpiękniejszą laurkę pod postacią kontrowersyjnego obrazu Tinto Brassa, który budził odrazę u krytyków i widowni za pomocą tyleż kosztownej, co bulwersującej mieszanki przemocy i pornografii. Na...
- [Mondo Macabro: Argentyna. The Power of Darkness (1979)](https://savagesinema.pl/mondo-macabro-argentyna-the-power-of-darkness-1979/): Spiski, paranoja, tajne stowarzyszenia – kino od zarania karmi się takimi tematami, wspomnijmy chociażby JFK (1991), Rozmowę (1974) czy Teorię spisku (1997). Po wątki z zakresu spiskologii chętnie sięgają też twórcy kina grozy, od Romana Polańskiego po Johna Carpentera, bowiem nic nie działa na wyobraźnię tak jak połączenie paranoi i niepewności z poczuciem utraty kontroli spowodowanym istnieniem czegoś enigmatycznego, wszechmocnego i wpływającego na nasze losy. Po ten nośny temat sięgnął także argentyński reżyser Mario Sábato, syn słynnego pisarza Ernesto Sábato, którego nowela, Sobre héroes y tumbas, zainspirowała Mario do nakręcenia The Power of Darkness.  Film opowiada historię Fernando (Sergio Renán),...
- [Francophilia: Faceless (1987) / Downtown Heat (1994)](https://savagesinema.pl/francophilia-faceless-1987-downtown-heat-1994/): Lata 80. w przypadku Jessa Franco oznaczały coraz niższe budżety przyznawane mu przez producentów, masę kręconego taśmowo porno oraz pogłębiające się niechlujstwo reżysera. Oglądając niektóre spośród obrazów nakręconych w tym okresie przez Hiszpana, można wręcz odnieść wrażenie, że stracił on serce do kina. Na dowód jednak, że generalizować nigdy nie jest dobrze, warto zaznaczyć, że to właśnie pod koniec lat 80. Franco otrzymał dla swojego projektu jeden z największych budżetów w całej swej karierze i nakręcił jeden z najbardziej cenionych przez fanów obrazów. Faceless (1987) W 1987 roku producent i dystrybutor René Château korzystając z nowych ulg podatkowych dla francuskich...
- [Z archiwum HK Cat III: Devil Fetus (1983)](https://savagesinema.pl/z-archiwum-hk-cat-iii-devil-fetus-1983/): W pierwszej połowie lat 80. skoncentrowany do tej pory głównie na kinie kung-fu hongkoński przemysł filmowy zaczął coraz częściej inkorporować do fabuł elementy satanicznej grozy, z powracającymi w formie zagrożenia demonami i piekielnym anturażem. Hex (1980), The Boxer’s Omen (1983), Seeding of a Ghost (1983), The Rape After (1984), The Seventh Curse (1986) wyznaczały nowe standardy przegiętej, kampowej rozrywki pełnej oślizgłego gore, które bez skrępowania przebijało wyczyny hollywoodzkich speców od efektów specjalnych. Devil Fetus to jeden z żelaznych klasyków wczesnej fali plugawej diabelskiej rozrywki. Film rozpoczyna scena licytacji na targu, w trakcie której młoda kobieta nabywa antyczną wazę. Przedmiot rzekomo...
- [Cannibal Apocalypse (1980)](https://savagesinema.pl/cannibal-apocalypse-1980/): „Apocalypse Domani” – reż. Antonio Margheriti Antonio Margheriti to jeden z tych włoskich reżyserów kina gatunkowego, którzy z równą swobodą poruszali się po niemal wszystkich popularnych nurtach włoskiej eksploatacji. Często podpisujący swoje filmy pseudonimem Anthony M. Dawson twórca realizował science fiction (Assignment Outer Space) horrory gotyckie (m.in. The Virgin of Nuremberg czy The Long Hair of Death), giallo w rodzaju Seven Deaths in the Cat’s Eye, westerny (choćby And God Said to Cain) – a także kino przygodowe i fantasy. Jednym z bardziej osobliwych punktów w tej filmografii jest zrealizowany w 1980 roku horror Cannibal Apocalypse. Choć tytuł wyraźnie nawiązuje...
- [Psycho-Babes. Kobiety na skraju załamania nerwowego](https://savagesinema.pl/psycho-babes-kobiety-na-skraju-zalamania-nerwowego/): She got a corpse under her bedShe had her fun, but now he’s deadHer mama said, „Come feed desire”Her brother said, „Hey, throw him on the fire”… Rob Zombie „House of 1000 Corpses” Brunetki, blondynki… Kobiety sukcesu, businesswomen, bojowniczki o równość i maciczną supremację. A także neurotyczki, socjopatki i psycholki. My z okazji Dnia Kobiet zajmiemy się tą ostatnią, z reguły pogardzaną i pomijaną grupą matriarchalnej rzeczywistości. Zapraszamy do świata kobiet tańczących na cienkiej linie między życiowym pogubieniem, a najprawdziwszym obłędem… 1964 – Strait-Jacket (reż. William Castle) – Caligula Klasyczny przykład hagsploitation. Źródłem, a zarazem najwybitniejszym osiągnięciem tego dziwacznego nurtu...
- [Blue Monday: The Autobiography of a Flea (1976)](https://savagesinema.pl/blue-monday-the-autobiography-of-a-flea-1976/): The Autobiography of a Flea to powieść erotyczna opublikowana w Londynie w 1887 roku. Jej autor początkowo pozostawał nieznanych, potem ustalono, iz najprawdopodobniej za sprośną lekturą stał adwokat Stanislas de Rhodes. Pierwsze wydanie miało bardzo skromny nakład (150 egzemplarzy), ale na przestrzeni lat dochodziło do licznych wznowień, jak i przekładów na inne języki. W 1976 roku powstała filmowa ekranizacja, którą sfinansowali pionierzy przemysłu pornograficznego, bracia Artie i Jim Mitchell. Za kamerą stanęła aktorka i reżyser Sharon McNight. Film, podobnie jak literacki pierwowzór, przedstawia losy 14-letniego dziewczęcia i jej seksualnej edukacji. Narratorem pełnej rozpusty i bulwersujących detali historii jest — zgodnie...
- [Sinéma Érotique: Łuk Erosa (1987)](https://savagesinema.pl/sinema-erotique-luk-erosa-1987/): Wybuch I Wojny Światowej. Mąż Marysi (Grażyna Trela) udaje się na front i niedługo potem słuch o nim ginie. Pozbawiona środków do życia kobieta wraz z synem wyjeżdża z Krakowa na wieś do matki. Kiedy po jakimś czasie wraca do miasta, okazuje się, że jej służąca urządziła w jej mieszkaniu dom publiczny. Próbując przetrwać pośród wojennej zawieruchy, Marysia wpierw rzuca się w ramiona docenta Stanisława (Jerzy Stuhr), a następnie — młodego, idealistycznie patrzącego na świat jest harcerza Adama (Olaf Lubaszenko). Ekranizacja powieści Juliusza Kadena-Bandrowskiego to melodramat uniwersalny, wałkowany w literaturze i w kinie od dawien dawna. Pozostawiona na pastwę losu,...
- [Miłość kąsa. Wybór najciekawszych tragedii romantycznych](https://savagesinema.pl/milosc-kasa-wybor-najciekawszych-tragedii-romantycznych/): Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest… Co jednak, gdy miłość przybiera formę mrocznej obsesji, wymyka się spod kontroli rozumu i nie prowadzi nijak do odkupienia, lecz wręcz przeciwnie: niszczy swego „nosiciela” oraz obiekty jego uczuć? W tegorocznym tekście Walentynkowym z cyklu Sleaze-A-Thon postanowiliśmy przyjrzeć się ciemnej stronie miłości w jej różnych filmowych wcieleniach. Przygotujcie się na tanią eksploatację, kino artystyczne i jeszcze tańszą eksploatację! 1966 – The Third Eye (reż. Mino Guerrini) – Dr Butcher „Każdy zabija to, co kocha.” Mino (młodziutki Franco Nero u progu kariery), arystokrata zajmujący się taksydermią, od lat żyje w cieniu despotycznej matki (znakomita Olga Solbelli...
- [Żółć mnie zalewa, czyli "przepraszam, czy to giallo?"](https://savagesinema.pl/zolc-mnie-zalewa-czyli-przepraszam-czy-to-giallo/): Od jakichś kilkunastu lat giallo przeżywa prawdziwy renesans. Piszą o nim filmoznawcy i kulturoznawcy, fascynuje się młodzież, która obejrzała już wszystko co nakręcili Quentin Tarantino i Nicolas Winding Refn, po czym nabrała ochoty na grzebanie głębiej w kinie gatunków. Ba! Mało tego! Zaczęły nawet wyrastać jak grzyby po deszczu współczesne imitacje włoskiego nurtu. Warto jednak pamiętać, że filmowcy czerpali z żółtego gatunku na długo, zanim stało się to modne. Wpływy z Italii przesiąkały zarówno do sąsiednich kinematografii Starego Kontynentu, jak i za ocean, czego dobrym przykładem twórczość Briana De Palmy czy cała slasherowa powódź lat 80. w ogóle. Savage Sinema...
- [Blue Monday: Neon Nights (1981)](https://savagesinema.pl/blue-monday-neon-nights-1981/): Nastoletnia Sandy (Lysa Thatcher) ucieka z domu po tym, jak chłopak jej matki zaczyna się do niej dobierać. Dziewczyna udaje się w podróż śladem jej siostry bliźniaczki, do Nowego Jorku. Eskapada obfitować będzie w przygody, a jej zwieńczenie w wielkim mieście przyniesie uciekinierce konfrontację z jej ukrytymi pragnieniami. Dzieło fachowca z branży XXX Cecila Howarda (m.in. kultowe ejtisowe pornosy „z górnej półki” Foxtrot [1982] i Firestorm [1984]) to gatunkowy misz-masz najlepszego sortu, jakkolwiek banalnie by to nie zabrzmiało. Howard filmuje na taśmie 35 mm, posiłkuje się mieszanką syntezatorowych (w ruch idzie nawet theremin) dźwięków i zgrabnego pop-funku, akcję osadza w...
- [Sinéma Érotique: Gdyby Don Juan był kobietą (1973)](https://savagesinema.pl/sinema-erotique-gdyby-don-juan-byl-kobieta-1973/): Przedostatni film w karierze Brigitte Bardot, powstały na moment przed jej pożegnalną rozbieraną sesją dla Playboya i ogłoszeniem emerytury. Przy okazji również symboliczny powrót do korzeni: Don Juan był piątym wspólnym filmem Bardot i Rogera Vadima, jej dawnego partnera i człowieka, który wyniósł ją do sławy skandalizującym I Bóg stworzył kobietę (1956). W momencie kręcenia Bardot miała 39 lat, na jej pięknej twarzy widoczne były już oznaki upływającego czasu. Vadim uznał za stosowne obsadzić swoją muzę w roli współczesnej inkarnacji Don Juana, bo — jak twierdził — od lat 50. znacząco zmieniła się percepcja kobiety w społeczeństwie. Kobieta wyzwolona, lubiąca...
- [Whirlpool (1970)](https://savagesinema.pl/whirlpool-1970/): Sarah (Pia Andersson) jest zamożną kobietą w średnim wieku, która mieszka na wsi pod Londynem. Towarzystwa dotrzymuje jej Theo (Karl Lanchbury), młody, aspirujący fotograf. Oboje lubią erotyczne zabawy, do udziału w których zapraszają poznane w mieście dziewczęta. Ich nową „zdobyczą” zostaje Tulia (Vivian Neves), początkująca modelka, która zgadza się spędzić weekend w podmiejskiej posiadłości skuszona obietnicą profesjonalnej sesji fotograficznej. Po przybyciu na miejsce staje się ona obiektem niedwuznacznych zakusów ze strony gospodarzy, którym bynajmniej nie zamierza się opierać. Jednocześnie dziewczyna odkrywa, że jej poprzedniczka imieniem Rhonda opuściła włości w zgoła tajemniczych okolicznościach… José Ramón Larraz zaczynał jako scenarzysta komiksów dla...
- [Blue Monday: The Image (1975)](https://savagesinema.pl/blue-monday-the-image-1975/): Przepięknie sfotografowana opowieść o miłosnej ekstazie i udręce. Pornograficzna uczta, która jest na tyle stylowa, że bardziej stosownym miejscem dla niej wydaje się galeria sztuki, niż kina dla dorosłych. Co niekoniecznie dziwi, zważywszy że jej twórcą był Radley Metzger, reżyser którego dorobek trafił do zbiorów prestiżowego Museum of Modern Art w Nowym Jorku. Metzger z filmową erotyką flirtował już w połowie lat 60., a w następnej dekadzie z całkowitą swobodą przekroczył granice pornograficznej dosłowności, zapisując się w historii kina jako jeden z najważniejszych twórców Złotej Ery Porno. Tyle że kino XXX w wydaniu Metzgera nie było nigdy ordynarną rozrywką, jako...
- [Atomic Café: Koniec sierpnia w hotelu Ozon (1967)](https://savagesinema.pl/atomic-cafe-koniec-sierpnia-w-hotelu-ozon-1967/): Świat kilkadziesiąt lat po nuklearnej zagładzie. Grupa młodych kobiet przemierza pustkowia pod wodzą swej starszej koleżanki. Mają nadzieję znaleźć innych ludzi, najlepiej rodzaju męskiego, by dać szansę odrodzenia gatunkowi. Docierają wreszcie do zniszczonego, zaniedbanego hotelu, w którym przebywa jedna osoba. Mężczyzna… Polskiemu widzowi opis fabuły Końca sierpnia w hotelu Ozon z miejsca przywiedzie na myśl kultową Seksmisję (1984). Tyle że film Jana Schmidta powstał dobre 17 lat wcześniej i nie ma w nim nic z komedii. To opowiedziane śmiertelnie serio, minimalistyczne pod względem środków wyrazu kino postapokaliptyczne, które na swych barkach niesie ponurą refleksję na temat rodzaju ludzkiego. U Schmidta...
- [Cité Obscure: Życie na gorąco (1990)](https://savagesinema.pl/cite-obscure-zycie-na-goraco-1990/): Ktoś, kto startuje (po drugiej stronie kamery, ma się rozumieć) takim filmem jak Swobodny jeździec (1969), w zasadzie skazany jest na status legendy. Dennis Hopper konsekwentnie pielęgnował własny wizerunek buntownika i wyrzutka, z czasem coraz bardziej niezależny od jego mitu jednego z filarów Nowego Hollywood, a oparty głównie na ekscentrycznych występach filmowych i prywatnych wyczynach narkotykowych, ale w kwestii osiągnięć reżyserskich nigdy nie zdołał przebić swojego debiutu. Kolejne jego dokonanie, naćpany po czubki uszu współczesny psylocybinowy western Ostatni film (1971) był spektakularną klęską, po której Hopper na całą dekadę dał sobie spokój z reżyserią. Powrócił udanym dramatem społecznym Jak grom...
- [Blue Monday: Blonde Ambition (1981)](https://savagesinema.pl/blue-monday-blonde-ambition-1981/): „Jeśli podobało wam się Głębokie gardło i Deszczowa piosenka, to pokochacie Blonde Ambition” – tym buńczucznym hasłem reklamował przed laty dzieło Johna i Lema Amero dystrybutor. Jeśli jednak jesteś pewien produktu, który masz do sprzedania, pycha niekoniecznie musi być grzechem. Tagline bowiem nie był kłamliwy: Blonde Ambition to pornograficzna komedia stworzona z pasji i miłości do klasycznych musicali z lat 40. i 50. Bracia Amero, duet filmowców-gejów, rozpoczęli realizację swojego projektu już w okolicach 1976 roku, ale jego domknięcie zajęło im blisko pięć lat: scenografia, kostiumy, oświetlenie, montaż — każdy detal miał znaczenie. Bohaterkami filmu są siostry Kane (Suzy Mandel,...
- [Santa Klaus w Krainie Luźnych Remake'ów](https://savagesinema.pl/santa-klaus-w-krainie-luznych-remakeow/): Drogie Osoby Czytelnicze, Podobnie jak miało to miejsce w poprzednich latach w okresie świątecznym, zapraszamy Was na wycieczkę śladami Klausa Kinskiego. Klaus nie przynosi prezentów, ba! nie ma nawet dla nikogo rózgi! Niesie za to zamęt i karczemne awantury. Przewierci adwersarza spojrzeniem stalowych oczu i bezpardonowo zwyzywa go od „głupich krów”. Taki to przyjemniaczek. Jedno jest pewne: nudzić się nie będziecie. W tegorocznym zestawie mamy dla Was kryminał i horror, zgiełk wojny oraz piach pustyni. Usiądźcie wygodnie z kieliszkiem sznapsa pod ręką i zanurzcie się w lekturze! 1968 – Twice a Judas (reż. Nando Cicero) – Dr Butcher Twice a...
- [Z archiwum HK Cat III: Gunmen (1988)](https://savagesinema.pl/z-archiwum-hk-cat-iii-gunmen-1988/): W trakcie chińskiej wojny domowej Ting (Tony Leung Ka-fai) i jego kompani zostają wzięci do niewoli, gdzie ppddawani są torturom przez oficera Haye’a (Adam Cheng). Kiedy towarzysze wychodzą na wolność, Ting decyduje się przystąpić do policji. Ściąga do oddziału walczącego z przestępczością swoich dawnych druhów z okresu walki. Wspólnie wpadają na trop szajki przemytników opium dowodzonej przez ich niegdysiejszego oprawcę Haye’a. Osadzone w realiach Szanghaju lat 30. kino akcji spod znaku heroic bloodshed. Będzie zatem dużo kaskaderskich popisów, przyjaźń po grób, łamiące serce rozstania i krwawa zemsta. Producencką pieczę nad projektem trzymał Tsui Hark, który formułę rozwałki z historycznym zapleczem...
- [Sinéma Érotique: Imperium zmysłów (1976)](https://savagesinema.pl/sinema-erotique-imperium-zmyslow-1976/): Jeden z największych skandali w dziejach kina. W połowie lat 70. pornografia rozgościła się już dość wygodnie na salonach kultury świata zachodniego, zalewając kina wokół nowojorskiego Times Square i krok po kroku wkradając się w łaski bardziej liberalnych społeczeństw Europy Zachodniej, począwszy od Skandynawii, na Francji (na razie) kończąc. W materii kina artystycznego mieliśmy z kolei arthouse’owe eksperymenty Andy’ego Warhola (Blue Movie [1969]), bulwersujące Ostatnie tango w Paryżu (1972), które zdaniem niektórych o pornografię się ocierało czy balansującą na granicy cierpliwości cenzorów „trylogię życia” Pasoliniego (Dekameron [1970], Opowieści kanterberyjskie [1971], Kwiat tysiąca i jednej nocy [1974]). Nikt jednak do tej...
- [Francophilia: The Awful Dr. Orloff (1961) / The Sadistic Baron von Klaus (1962)](https://savagesinema.pl/francophilia-the-awful-dr-orloff-1961-the-sadistic-baron-von-klaus-1962/): W tym odcinku Francophilii powędrujemy do początków, do dwóch filmów Jessa Franco, od których „wszystko się zaczęło”. Do czasów, gdy przyszły stachanowiec europejskiego kina gatunków dopiero stawiał pierwsze kroki w kinie, jeszcze jako twórca infantylnych komedii, marzący już jednak o przeniesieniu celuloidowej grozy na hiszpański grunt. The Awful dr. Orloff (1961) Wbrew często powtarzanej, obiegowej opinii The Awful dr. Orloff nie było debiutem reżyserskim Franco. Prawdą jest za to, że był to pierwszy horror nakręcony w Hiszpanii, że Franco przetarł szlaki dla innych entuzjastów grozy pod frankistowskimi rządami i że jako twórca wskoczył tym samym na właściwe tory wywrotowca z...
- [Wampir z Kolonii, czyli Udo Kier kąsa 7 razy](https://savagesinema.pl/wampir-z-kolonii-czyli-udo-kier-kasa-7-razy/): Wydatne kości policzkowe, zimne, hipnotyzujące oczy, szczupła sylwetka — Udo Kier w młodości miał wszelkie zadatki na modela. Zamiast jednak tępo patrzyć się w obiektyw, wolał grać. Popularność przyniosły mu dwa horrory Paula Morrisseya, oba sygnowane nazwiskiem Andy’ego Warhola. Wcielał się w nich w szalonego Frankensteina i nienasyconego Draculę. I już te początki wyznaczyły ścieżkę dalszej kariery Niemca: wiecznie w demonicznym anturażu, cały czas gdzieś na granicy pomiędzy arthouse’em a mainstreamem. Grał u Larsa von Triera, Rainera Wernera Fassbindera, Dario Argento, Waleriana Borowczyka. Występował w hollywoodzkich superprodukcjach i europejskim trashu, w projektach o wysokiej wartości artystycznej i w chłamie. Niezależnie...
- [Blue Monday: Manhattan Mistress (1981) / Every Woman Has a Fantasy (1984)](https://savagesinema.pl/blue-monday-manhattan-mistress-1981-every-woman-has-a-fantasy-1984/): Erica Boyer (wł. Amanda Margaret Gantt) przyszła na świat 22 grudnia 1956 roku w małym mieście Andalusia w Alabamie. Dziewczyna została wychowana w surowym duchu, jeszcze jako nastolatka padła ofiarą gwałtu ze strony rówieśnika. Traumę odreagowała odcinając się od swych korzeni: opuściła rodzinną miejscowość i wyruszyła na podbój San Francisco. Na miejscu pracowała m.in. jako striptizerka. Na scenie została zauważona przez Marilyn Chambers, gwiazdę Behind the Green Door (1972), która namówiła młodą koleżankę na wejście do pornobiznesu. Wspólnie wystąpiły w krótkometrażowym Beyond de Sade (1979). Po debiucie posypały się propozycje i Boyer, ze swoją aparycją „zwyczajnej dziewczyny” o odpowiednio krągłych...
- [Tammy and the T-Rex (1994)](https://savagesinema.pl/tammy-and-the-t-rex-1994/): Stewart Raffill to brytyjski reżyser znany głównie jako twórca wypożyczalnianych pozycji must-have ery VHS Lodowi piraci (1984) i Eksperyment Filadelfia (1984) oraz pretendenta do tytułu „najgorszego filmu wszech czasów” Mac i ja (1988). W pierwszej połowie lat 90. Raffill otrzymał „propozycję nie do odrzucenia”: właściciel sieci kin wszedł w posiadanie animatronicznego Tyranozaura i namówił reżysera na nakręcenie filmu z jego użyciem. O czym miałby być to film? Tego nie wiedział nikt. Wiadomo było jedno: trzeba było działać szybko, bowiem gigantyczny dinozaur miał wkrótce wyruszyć w dalszą podróż do Ameryki Południowej i po tym szansa stracona. Raffill napisał więc w tydzień...
- [Sexy all'italiana, czyli 6 popisowych występów Glorii Guidy](https://savagesinema.pl/sexy-allitaliana-czyli-6-popisowych-wystepow-glorii-guidy/): Ma krótkie i szalone linie papilarne, nosi obcisłe dżinsy, pali „Popularne” – śpiewał Muniek Staszczyk w polskiej przeróbce szlagieru grupy Them (pamięta ktoś składankę Machiny Polska Młodzież Śpiewa Zagraniczne Piosenki?). A na imię ma Gloria! Gloria Guida konkretnie. Królowa włoskich komedii erotycznych, filigranowa blondynka o szmaragdowych oczach i kształtnej pupie, którą bardzo chętnie eksponowali twórcy filmów z jej udziałem. Jeszcze jako nastolatka próbowała swych sił na scenie muzycznej i w modelingu. Zdobyła tytuł Miss Teenage Italia i zaraz potem, w wieku 19 lat, zadebiutowała w kinie. W roku 1975 za sprawą komedii La liceale stała się ulubienicą publiczności (film miał...
- [Meat Kills (2025)](https://savagesinema.pl/meat-kills-2025/): “The factory is churning out all processed packed and neatAn obscure butchered substance and the label reads MEAT”Conflict, Meat Means Murder Mirthe (Caro Derkx) zatrudnia się na niedużej, rodzinnej fermie świń, by sfilmować okrucieństwo, które ma tam miejsce. Jej odważny czyn staje się przepustką do grupy aktywistów z The Animal Army, którzy szykują się na większą akcję – postanawiają włamać się nocą na fermę, by uwolnić zwierzęta. Mirthe dołącza do ekipy, lecz na miejscu wszystko wymyka się spod kontroli. Między aktywistami a farmerem dochodzi do walki na śmierć i życie.  Meat Kills w reżyserii Holendra Martijna Smitsa to zaskakująco dobry...
- [Slash 'Em All: Opowieści z krypty - Sezon I (1989)](https://savagesinema.pl/slash-em-all-opowiesci-z-krypty-sezon-i-1989/): Opowieści z krypty. Obok Strefy mroku (1959-1964) bodaj najsławniejsza telewizyjna antologia „opowieści niesamowitych”. O ile jednak cykl Roda Sterlinga zawierał zarówno epizody podlane horrorem, o tematyce fantastyczno-naukowej czy czasem o wręcz baśniowym charakterze, tak wykreowany przez Williama Gainesa (twórcę oryginalnego komiksu z lat 50., na którego łamach prezentowane były mrożące krew w żyłach historie o zbrodni, karze i krwiożerczych umarlakach) serial skupiał się na grozie. I to podanej bez wentylu bezpieczeństwa, w wydaniu zdecydowanie dla widza dorosłego, bo w poszczególnych odsłonach nie brakowało makabry, elementów gore, seksu i golizny. W momencie powstawania serii, na przełomie lat 80. i 90., rzadko...
- [Blue Monday: Butterflies (1975)](https://savagesinema.pl/blue-monday-butterflies-1975/): Joseph W. Sarno był jednym z pionierów softcore’owej pornografii w amerykańskim kinie. Zaczynał na początku lat 60., a w miarę poluzowywania norm obyczajowych jego twórczość nabierała coraz śmielszego charakteru. Prawdziwy przełom stanowiła nakręcona w Szwecji Inga (1968) z siedemnastoletnią Marie Liljedahl w roli odkrywającej tajniki seksu bohaterki. Sarno w liberalnej Europie pracował chętnie, niemniej główny rynek zbytu i źródła finansowania jego produkcji wciąż były w USA. Do innych jego głośnych dokonań należały All the Sins of Sodom (1968), Confessions of a Young American Housewife (1974) oraz softcore’owa kontynuacja Głębokiego gardła (Deep Throat Part 2 [1974]). Kiedy salony zdobywać poczęła twarda...
- [Long Way Back from Hell, czyli z Diabłem za pan brat](https://savagesinema.pl/long-way-back-from-hell-czyli-z-diablem-za-pan-brat/): Poison father of the human raceGod of the tainted bloodMalevolence sneaking up the spine of the worldReady for the bastard sonThere on fire in the veins of manThere in miseryThere on fire in the veins of manLeft for God to see Jak co roku prezentujemy porcję samhainowej, diabelskiej rozrywki na jesienne wieczory przed odbiornikami telewizyjnymi. Tym razem postanowiliśmy — z jednym wyjątkiem — skupić się na nowszych pozycjach, powstałych już w XXI wieku. Czemu? Trochę na przekór, bowiem z reguły polecamy kino zakurzone, raczej zapomniane. Tymczasem i w nowożytnej rozrywce filmowej zdarzają się czasem perełki i to właśnie je ułożyliśmy...
- [Xeromorph powraca!](https://savagesinema.pl/xeromorph-powraca/): Adama Dekę trudno zamknąć w prostych definicjach. To twórca, który z kinem i literaturą pulpową robi to, co Tarantino z grindhouse’em – bierze coś, co przez lata uchodziło za śmieciową rozrywkę, i przepuszcza przez własną, szaloną wyobraźnię. Nadszedł czas na kolejne dwa potężne uderzenia z jego literackiego arsenału: „odnowione” Wije oraz Bicz na kloszarda. Obie książki pokazują Dekę w pełnej krasie: bezkompromisowego, bezwstydnie gatunkowego, a przy tym zaskakująco świadomego pisarza, który wie, jak bawić się konwencją, jak przeginać i jak nie dać się złapać w sidła powagi. W Wijach, które zapewne już znacie pulsuje lepka, organiczna groza rodem z filmów...
- [Epitafium dla Samanthy Eggar](https://savagesinema.pl/epitafium-dla-samanthy-eggar/): Burza rudych włosów, fascynująca uroda, połączenie charyzmy i delikatności – tak można by opisać Samanthę Eggar, brytyjską aktorkę laureatkę Złotego Globu i Złotej Palmy. Zadebiutowała w 1962 roku w filmie Dr. Crippen u boku Donalda Pleasance’a, ale prawdziwy przełom nadszedł trzy lata później, gdy dostała rolę w Kolekcjonerze (1965). Choć na planie nie miała lekko, a napięcie między nią a reżyserem sięgało zenitu, thriller Williama Wylera przyniósł jej nagrodę festiwalu w Cannes oraz Złoty Glob. W 1973 roku aktorka przeniosła się do Stanów Zjednoczonych i to ten okres w jej życiu przyniósł najwięcej pamiętnych dla fanów kina grozy ról. Demonoid:...
- [Cité Obscure: Diabelskie polowanie (1994)](https://savagesinema.pl/cite-obscure-diabelskie-polowanie-1994/): Kontynuacja Zabójczego zaklęcia z Dennisem Hopperem zastępującym Freda Warda w roli prywatnego detektywa H. Phillipa Lovecrafta. Akcja Diabelskiego polowania rozgrywa się w 1953 roku, pięć lat po wydarzeniach z części pierwszej. Magia na dobre przyjęła się w Hollywood, o czym informuje nas na wstępie kronika filmowa. Czary w życiu codziennym wzbudzają zarazem coraz większe kontrowersje, ich zdecydowanym przeciwnikiem jest senator Larson Crockett (Eric Bogosian), który wypowiada magii otwartą wojnę. Podczas gdy krucjata pobożnego senatora nabiera rozpędu, Lovecraft otrzymuje zlecenie śledzenia pewnego producenta filmowego. Jego cel niedługo potem umiera gwałtowną śmiercią i tak oto samotny detektyw pakuje się w sam środek...
- ["Gniazdo" od Wydawnictwa Akabra, czyli animal attack niemal wzorcowy](https://savagesinema.pl/gniazdo-od-wydawnictwa-akabra-czyli-animal-attack-niemal-wzorcowy/): Typowe lato na małej wyspie u wybrzeży Nowej Anglii. Mieszkańcy żyją swoim rytmem, z którego nie są ich w stanie wytrącić nawet przybyłe ze stałego lądu wulgarne i bezustannie naćpane punki. To społeczność od stuleci smagana przez sztormy, zżyta i trzymająca się tradycyjnych wartości. Hałaśliwa młodzież może więc stanowić co najwyżej drobną uciążliwość. Co innego karaluchy… Nie takie zwykłe karaluchy jednak, tylko zmutowane, żarłoczne potwory, które za sprawą eksperymentalnych chemikaliów wyewoluowały na miejscowym wysypisku śmieci. Wyposażone w ostre jak brzytwa zęby robale zamienią spokojną egzystencję rybackiej mieściny w oślizgły koszmar. Opublikowana po raz pierwszy w 1980 roku (a na polskim...
- [Kill Your MTV, czyli najniebezpieczniejsze video z muzycznego podziemia](https://savagesinema.pl/kill-your-mtv-czyli-najniebezpieczniejsze-video-z-muzycznego-podziemia/): MTV rozpoczęło nadawanie 1 sierpnia 1981 roku. Nastała era videoklipów, sama muzyka już nie wystarczała. Żeby się wybić potrzebny był szerszy koncept w postaci krótkometrażowych filmów ilustrujących muzyczne przeboje, nierzadko równie ważnych jak same utwory. The Buggles podsumowało medialną rewolucję hitem Video Killed The Radio Star. Mniej więcej w tym samym czasie, gdy Madonna tańczyła na ekranach telewizorów w takt Like A Virgin, swoją nieuładzoną wizję audiowizualnego widowiska zaczęli opracowywać twórcy z muzycznego undergroundu. Naszą opowieść zaczynamy zatem w roku 1982, gdy dwie zasłużone dla muzyki industrial formacje wypuściły w podziemiu swe osławione kompilacje. Przed Wami podróż przez świat teledysków...
- [Końcowa rozgrywka (Endgame, 1983)](https://savagesinema.pl/koncowa-rozgrywka-endgame-1983/): Endgame – Bronx lotta finale – reż. Joe D’Amato Nie myślcie, że nagle zacząłem opisywać jakieś podłe produkcyjniaki marvelowsko-disneyowskie. Endgame bowiem to nie produkcja z ostatnich lat, ale bardzo solidne postapo ze złotych czasów. Po tym jak Joe D’Amato odbębnił swoje w postconanowskim fantasy wraz z Atorem i The Blade Master nie mogło być inaczej: przyszła kolej na postapokaliptyczne kino w stylu „wszyscy chcemy być Millerem”. W 1983 roku D’Amato uderzył podwójnie: współreżyserował wraz z Georgem Eastmanem 2020 Texas Gladiators i w pełni dowodził na planie Endgame. Film powstał w ramach świeżo powstałej Filmirage, a do spółki wziął swojego etatowego...
- [Sinéma Érotique: W objęciach wampira (1995)](https://savagesinema.pl/sinema-erotique-w-objeciach-wampira-1995/): Wampir poszukujący odkupienia przez miłość. Albo inaczej: po prostu zakochany bez pamięci. Temat oklepany i stanowczo nadużywany, bo przecież i w samym Drakuli (1897) Brama Stokera stanowił trzon historii. Nie przeszkadza to jednak twórcom filmowym w eksploatowaniu go w najróżniejszych konfiguracjach, w tym przerabianiu na powiastki dla nastolatek (nie będę tu wymieniał z nazwy pewnej niezwykle obciachowej, a zarazem bijącej rekordy popularności serii czytelniczo-filmowej, nasuwa się pewnie każdemu w mig sama). Tym tropem poszła w swoim debiutanckim filmie Anne Goursaud, z zawodu montażystka, która wcześniej pracowała m.in. przy Drakuli (1992) Francisa Forda Coppoli. W trakcie seansu W objęciach wampira trudno...
- [Blue Monday: The Taking of Christina (1976)](https://savagesinema.pl/blue-monday-the-taking-of-christina-1976/): O porn roughies pisałem w ramach tego cyklu już wielokrotnie, przybliżając zarówno najbardziej osławione, jak i te mniej znane przykłady nurtu. Nurtu wielce problematycznego, albowiem stojącego w jawnej opozycji do zasad politycznej poprawności, skupionego na prezentowaniu seksualnej przemocy i mizoginistycznych postaw. Bardzo rzadko służy to jakiejś wyższej idei (vide: Baby Rosemary [1976]), częściej celem nadrzędnym jest dostarczenie odbiorcy eksploatacyjnej podniety i zszokowanie go. Nie inaczej ma się sprawa w przypadku The Taking of Christina, któremu wprawdzie być może daleko do poziomu niczym nieskrępowanej degrengolady Femmes de Sade (1976) czy Water Power (1977), ale stanowi niemniej jeden z ciekawszych i bardziej...
- [Sinéma Érotique: Niebezpieczna obsesja (1986)](https://savagesinema.pl/sinema-erotique-niebezpieczna-obsesja-1986/): Dla niedzielnego widza włoszczyzny, który nigdy nie badał głębiej dorobku Maestro, filmografia Lucia Fulciego stanowić będzie zapewne przykład diabelskiego paktu zawartego przez artystę. Włoski stachanowiec od kina gatunków, który nie bał się żadnej konwencji, z komedią włącznie, wkraczając w wiek średni, niespodziewanie realizuje ogromny hit kina grozy i okazuje się wybitnym specjalistą od skrajnie makabrycznego gore. Po Zombie – pożeraczach mięsa (1979) przyszedł najbardziej intensywny okres w karierze twórcy, gdy to na przestrzeni zaledwie kilku lat zrealizował największe ze swoich arcydzieł. Po czym nastąpił nagły spadek formy, zupełnie jakby Fulci nie wywiązał się z kontraktu zawartego z Rogatym. Oczywiście piszę...
- [Blu-rayowe Re-kolekcje, cz.6 "Spaghetti w b-klasowym sosie eksploatacji"](https://savagesinema.pl/blu-rayowe-re-kolekcje-cz-6-spaghetti-w-b-klasowym-sosie-eksploatacji/): Na to wydanie czekali fani spaghetti westernu od lat. Od lat tez było zapowiadane, jako „ostateczne” wydanie słynnej trylogii dolarowej Sergia Leone. Gdy okazało się, że wyda je Arrow Video, było pewne, że będzie to wydanie dopieszczone pod każdym względem. I tak też się stało. Brytyjczycy kolejny raz podołali zadaniu i wydali całość przepięknie, z hołdem wobec klasyki, ale i całą masą nowych dodatków, ilustracji, esejów i reprodukcji. Ale zacznijmy od początku: ZA GARŚĆ DOLARÓW Za garść Dolarów to początek spaghetti-westernowej rewolucji. Clint Eastwood, w swoim legendarnym debiucie jako Bezimienny (choć tak naprawdę na imię ma Joe), trafia do pogranicznego...
- [Japanarchy: 964 Pinocchio (1991)](https://savagesinema.pl/japanarchy-964-pinocchio-1991/): W ostatnim odcinku Japanarchy pisałam o Shozinie Fukuim i jego Rubber’s Lover. Tym razem cofniemy się w czasie i powrócimy do jego pełnometrażowego debiutu, często uznawanego za swego rodzaju sequel dla poprzednio omawianej pozycji. 964 Pinocchio (znany też jako Screams of Blasphemy) to w pewnym sensie historia oparta na motywach powieści Carla Collodiego – tyle że daleko mu do powszechnie znanej, disneyowskiej bajki. Wersja Fukuiego to Pinokio przyprawiony perwersją, przemocą i szaleństwem, a następnie zeżarty i wyrzygany prosto na chodnik. Pinocchio (Haji Suzuki), model 964, to pozbawiony pamięci i zmodyfikowany na kształt cyborga mężczyzna, którego przeznaczono do roli seks-niewolnika. Z...
- [Francophilia: Lulu's Talking Ass (1986) / The Voyeur and the Exhibitionist (1986)](https://savagesinema.pl/francophilia-lulus-talking-ass-1986-the-voyeur-and-the-exhibitionist-1986/): Elementy pornograficzne Jesús Franco zaczął wplatać do swoich filmów w połowie lat 70., przy czym często odbywało się to na zasadzie przygotowania kilku różnych wersji na różne rynki, ze wstawkami XXX obecnymi tylko w niektórych z nich. Nierzadko za ich dodanie odpowiedzialni byli dystrybutorzy, a sam twórca nie miał z tym nic wspólnego. Na całość reżyser zaczął chadzać dopiero w kolejnej dekadzie, gdy zmienił się klimat polityczny w jego ojczyźnie i produkcja pornografii przestała być zakazana. W niniejszym odcinku Francophilii omawiam dwa tytuły z połowy lat 80., w których elementy porno nie są już jedynie dodatkiem, ale celem samym w...
- [Trauma (2017)](https://savagesinema.pl/trauma-2017/): Cztery dziewczyny, dwie siostry, ich kuzynka oraz kochanka jednej z nich, podróżują do położonego na wsi domku. To ma być spokojny weekend spędzony na popijaniu drinków, słuchaniu muzyki i rozmowach. Już w trakcie chwilowego postoju przy lokalnej knajpie dziewczęta mają jednak okazję zasmakować niegościnności miejscowych. To dopiero przedsmak prawdziwego horroru, bowiem wieczorem do ich posiadłości zawita dwójka wrogo nastawionych intruzów. Schemat oklepany i stary co najmniej jak najsłynniejszy przedstawiciel prowincjonalnego terroru, czyli Teksańska masakrą piłą mechaniczną (1974), tyle że w tym przypadku przełożony na chilijski grunt. Reżyser Lucio A. Rojas próbuje jednak wyjść poza schemat „rednecki pastwią się nad miastowymi”,...
- [Blue Monday: Virgin Dreams (1977)](https://savagesinema.pl/blue-monday-virgin-dreams-1977/): Nancy (Jean Jennings) jest młodą dziewczyną, która do tej pory nie poznała smaku miłości cielesnej. Kiedy Daniel (Wade Nichols) oświadcza jej się, dziewczę z jednej strony znajduje się w siódmym niebie, a z drugiej wpada w popłoch. Zaczynają ją nękać erotyczne sny, które wywołują w niej przerażenie. Rodzice oraz ukochany są z kolei coraz bardziej zaniepokojeni jej pogarszającym się stanem. Virgin Dreams wyszło spod lepkich paluchów mistrza roughies Zebedy’ego Colta, przy czym warto zaznaczyć, że jest to mało reprezentatywny okaz w jego dorobku. Niemal od pierwszych scen uderza rozbuchana warstwa wizualna, podszyta masą symboliki pokroju kwiatów stanowiących tu synonim męskiego...
- [Cité Obscure: Zabójcze zaklęcie (1991)](https://savagesinema.pl/cite-obscure-zabojcze-zaklecie-1991/): W Kto wrobił Królika Rogera? (1988) tuż obok świata realnego istniała kraina zamieszkana przez animki, gwiazdy animowanych produkcji z wielkich hollywoodzkich wytwórni. Na tej bazie Robert Zemeckis oparł intrygę kryminalną rodem z klasycznego filmu noir z lat 40. Twórcy Zabójczego zaklęcia poszli podobnym tropem, tyle że zamiast animkowego sąsiedztwa mamy tu wszechobecną magię. Alternatywne Los Angeles roku 1948 dosłownie oszalało na punkcie czarów. Magią para się w zasadzie każdy: począwszy od gangsterów wykorzystujących zombie w charakterze taniej siły roboczej, po zwykłego policjanta z drogówki. Prywatny detektyw Harry Philip Lovecraft (Fred Ward) jest jednym z nielicznych, którzy modę na czary kategorycznie...
- [Gdzie diabeł mówi: "Hasta la vista, bejbe!", czyli obskurne miejscówki na wakacyjne wypady](https://savagesinema.pl/gdzie-diabel-mowi-hasta-la-vista-bejbe-czyli-obskurne-miejscowki-na-wakacyjne-wypady/): Znudzeni zorganizowanymi wycieczkami z all inclusive, klepiącymi formułki przewodnikami i zatłoczonymi atrakcjami turystycznymi? Biuro podróży Savage Sinema ma na to radę! W naszej ofercie znajdziecie ciekawe kierunki, świetną zabawę i doborowe towarzystwo! Francja, Irlandia, Serbia, Australia, Finlandia, Meksyk? Wśród atrakcji znajdziecie brawurową ucieczkę przed bandą kanibali, kręcenie domowych snuff movies, strzelanki na meksykańskim Dzikim Zachodzie, nocny survival na cmentarzu czy spacer z giwerą po pełnym gangów Harlemie! Wielbiciele true crime będą mogli rozwiązać zagadkę morderstwa na własną rękę, a miłośnicy natury rozbić biwak na australijskiej plaży pełnej przyjaznej fauny i flory. Waszymi przewodnikami będzie czwórka licencjonowanych podróżników z Savage Sinema...
- [Z archiwum HK Cat III: Dangerous Encounters of the First Kind (1980)](https://savagesinema.pl/z-archiwum-hk-cat-iii-dangerous-encounters-of-the-first-kind-1980/): Trójka szkolnych kumpli konstruuje małą bombę domowej roboty i dla zabawy detonuje ją w kinie podczas popołudniowego seansu. Szczeniacki wybryk szczęśliwie nie pociąga za sobą żadnych ofiar, ale policja i tak wszczyna śledztwo, przeświadczona że był to nieudany zamach terrorystyczny. Na razie tożsamość sprawców zna tylko jedna osoba, ich rówieśniczka Wan-Chu (Lin Chen-Chi), która była świadkiem eksplozji. Dziewczyna zaczyna szantażować chłopaków i zmusza ich do udziału w swych niebezpiecznych zabawach. Od tej pory kwartet sieje panikę i spustoszenie na ulicach Hongkongu. W pewnym momencie na ich drodze stanie tajemniczy cudzoziemiec z teczką pełną pieniędzy i podejrzanych dokumentów. To spotkanie zamieni...
- [Sinéma Érotique: First Desires (1983)](https://savagesinema.pl/sinema-erotique-first-desires-1983/): Chcecie bajki? Oto bajka: David Hamilton był światowej sławy fotografem. Urodził się przed wojną w Anglii, ale sławę zdobył pracując we Francji, gdzie osiadł na stałe. Jego znakiem rozpoznawczym był charakterystyczny brak ostrości zdjęć, który rzekomo osiągał, nakładając na obiektyw aparatu warstwę… wazeliny. Wydał kilkadziesiąt albumów fotograficznych, z czego większość skupiona była na prezentowaniu urody nieletnich modelek. Szczególną uwagę opinii publicznej zwracały akty, za sprawą których fotograf bywał posądzany o tworzenie dziecięcej pornografii. A teraz smutny koniec bajki: jesienią 2016 roku Hamilton został oskarżony o to, że przed laty dopuścił się gwałtu na jednej z młodocianych modelek. Za pierwszym oskarżeniem...
- [Atomic Café: Cherry 2000 (1987)](https://savagesinema.pl/atomic-cafe-cherry-2000-1987/): Rok 2017. Większość ludzkości zamieszkuje w dużych skupiskach miejskich, które okalają olbrzymie połacie ziemi niczyjej, kontrolowane de facto przez bezwzględne gangi. Spragnieni damskiego towarzystwa mężczyźni mają do wyboru wybrać się do burdelu, gdzie prostytutki zawierają z nimi umowy prawne na jedną noc lub kupić sobie seks-robota. Androidy mają tę przewagę, że nigdy nie narzekają, zawsze są miłe i skłonne, by dostarczać uciech. Sam (David Andrews) jest posiadaczem Cherry 2000 (Pamela Gidley), rzadkiego obecnie modelu, który przestał być produkowany lata temu. Cherry ma opinię jednego z najlepszych robotów tego typu, zarówno ze względu na urodę, jak i właściwe jej przymioty. Nic...
- [Cité Obscure: Charley Varrick (1973)](https://savagesinema.pl/cite-obscure-charley-varrick-1973/): Charley (Walter Matthau) pracował kiedyś w cyrku jako pilot kaskader. Tam poznał swoją żonę Nadine (Jacqueline Scott). Wspólnie założyli firmę zajmującą się spryskiwaniem pól. Konkurencja w biznesie była jednak duża, więc aby związać koniec z końcem, para przerzuciła się na rabowanie banków,, w czym odnieśli sukces. Nic jednak nie trwa wiecznie. Podczas skoku na placówkę w małej mieścinie Tres Cruces sprawy wymykają się spod kontroli, dochodzi do strzelaniny, w której giną Nadine i jeden ze współpracowników Charleya. Varrickowi i drugiemu z jego kompanów udaje się uciec przed policją. Gdy przystępują do podziału łupu, okazuje się że zgarnęli ponad 750 tysięcy...
- [Sinéma Érotique: Rape! 13th Hour (1977)](https://savagesinema.pl/sinema-erotique-rape-13th-hour-1977/): Seryjny gwałciciel (Akira Takahashi) ucieka przed grupą tropiących go mężczyzn. Schronienie znajduje na stacji benzynowej za uprzejmością jej nieśmiałego pracownika (Yûdai Ishiyama). Odziany w czerwoną kurtkę zbir zabiera chłopaka ze stacji na nocną, usianą gwałtami i zbrodnią, eskapadę przez miasto… Trzecia produkcja Violent Pink w reżyserii Yasuharu Hasebe. Ta, w której twórca i producent Ryōji Itō tak sobie pofolgowali, że ewentualnych konsekwencji przestraszyli się włodarze studia Nikkatsu. Rape! 13th Hour zostało złagodzone jeszcze przed wypuszczeniem obrazu na ekrany, ale po premierze w kraju i tak rozgorzała debata na temat ekranowej przemocy i przełamywania tabu przez filmowców. Cała opowieść stanowi zapis...
- [Atomic Café: Wheels of Fire (1985)](https://savagesinema.pl/atomic-cafe-wheels-of-fire-1985/): O tym, że sukces Mad Maxa 2 – Wojownika szos (1981) zaowocował istnym wysypem imitacji i najpośledniejszych podróbek sensu nie ma pisać, bowiem wie o tym każdy miłośnik postapo. Film George’a Millera zrewolucjonizował nurt kina „po zagładzie”, wręcz stworzył go od nowa: od tej pory niemal każdy twórca niskobudżetowego science-fiction chciał kręcić filmy osadzone w pustynnym świecie, w którym szerzy się przemoc i bezprawie oraz brakuje jakiegoś ważnego dla egzystencji ludzkości surowca typu benzyny czy wody. Słowem: western nie umarł, tylko przeniósł się w przyszłość. Przygody Mad Maxa w tańszym, bardziej niechlujnym wydaniu były szczególności w cenie we Włoszech oraz...
- [II. Kamienna twarz, kruchy porządek - "Cops vs Thugs" (1975), reż. Kinji Fukasaku](https://savagesinema.pl/ii-kamienna-twarz-kruchy-porzadek-cops-vs-thugs-1975-rez-kinji-fukasaku/): Kiedy w latach 60. kończyła się era romantycznych, stylizowanych opowieści o lojalności i kodeksie honorowym, japońskie kino gangsterskie przeszło brutalną transformację. Mit szlachetnego yakuzy, wywodzący się jeszcze z początków kina jidai-geki, przestał pasować do rzeczywistości powojennej Japonii pełnej korupcji, przemocy i cynizmu. W latach 70. na ekranach pojawiła się nowa generacja filmów yakuza, surowych, pozbawionych złudzeń, często kręconych jak dokument. W pierwszym odcinku serii o yakuza eiga poświęciłem kilka słów na jeden z najważniejszych filmów Kinji Fukasakiego, dziś pora na jeszcze jeden film tego znakomitego twórcy, tym razem bardziej nastawiony na akcję, arcydzielny Cops vs Thugs, prawdziwe poliziotto w japońskim...
- [Sinéma Érotique: Train Station Pickups (1979)](https://savagesinema.pl/sinema-erotique-train-station-pickups-1979/): My, dzieci z dworca Zoo, książkowy zapis rozmowy z Christiane Verą Felscherinow, nastoletnią narkomanką i prostytutką, został wydany na niemieckim rynku w 1978 roku. Publikacja wywołała ożywioną dyskusję w RFN, po raz pierwszy zwracając uwagę opinii publicznej na kwestię narkomanii wśród młodzieży, w szczególności zaś uzależnienia od heroiny. Trzy lata po premierze książki Uli Edel nakręcił na jej podstawie głośny, szokujący film. Temat był jednak na tyle chwytliwy, że jeszcze zanim na ekrany weszła oficjalna ekranizacja, zainteresowali się nim twórcy powiązani z kinem eksploatacji. Walter Boos był montażystą pierwszej części niezwykle popularnej serii Schulmädchen-Report, cyklu filmów o seksualnych doświadczeniach niemieckiej...
- [Cité Obscure: W pełnym słońcu (1960)](https://savagesinema.pl/cite-obscure-w-pelnym-sloncu-1960/): Alain Delon, Dennis Hopper, Jonathan Kent, Matt Damon, John Malkovich, Barry Pepper, Andrew Scott — to lista aktorów, którzy wcielali się w Toma Ripleya na przestrzeni lat na dużym i małym ekranie. Ripley, bohater pięciu powieści Patricii Highsmith opublikowanych pomiędzy 1955 a 1991 rokiem, to psychopata, morderca i oszust o cechach człowieka światowego. Jest przystojny, charyzmatyczny, dobrze wychowany. W pierwszej książce dowiadujemy się w jaki sposób ten wywodzący się z nizin społecznych, acz nieprzeciętnie inteligentny chłopak wkradł się do świata wyższych sfer. W pełnym słońcu to pierwsza ekranizacja bestsellerowej powieści otwierającej pięcioksiąg o przygodach Ripleya (druga powstała dopiero w 1999...
- [Blue Monday: Johnny Wadd (1971) / Flesh of the Lotus (1971) / The Blonde in Black Lace (1972) / Tropic of Passion (1973)](https://savagesinema.pl/blue-monday-johnny-wadd-1971-flesh-of-the-lotus-1971-the-blonde-in-black-lace-1972-tropic-of-passion-1973/): Gdzieś pomiędzy 10 (25,4 cm), a 16 calami (40,6 cm), przy czym najpopularniejsza i uznawana za najbliższą prawdy jest wersja o 13,5 calach (34,3 cm). Tyle ponoć mierzył legendarny penis Johna Holmesa. Jedna z regularnych ekranowych partnerek aktora Seka porównała branie jego członka do ust do „obciągania słupa telefonicznego”. Holmes w pewnym momencie organ ubezpieczył na 14 milionów dolarów, co nie dziwi, zważywszy, że to dzięki niemu został okrzyknięty królem pornobiznesu. Penis był jego powodem do dumy, jego źródłem zarobku i przepustką do świata pełnego przepychu i blasku jupiterów. Wystąpił w ponad 500 filmach, uprawiał seks z tysiącami kobiet (on...
- [Kill the Wicked (1967)](https://savagesinema.pl/kill-the-wicked-1967/): Dio non paga il sabato – reż. Tanio Boccia Włoskie kino gatunkowe to nie tylko giallo i horrory – to także pełna mroku, kurzu i moralnej zgnilizny opowieść o Dzikim Zachodzie widzianym przez obiektyw europejskiego reżysera. Zamiast patosu najczęściej mamy tu nihilizm, zamiast bohatera antybohatera, a westernowe konwencje są rozbierane na części pierwsze. Dziś w mojej serii czas na spaghetti western i nie, nie będzie to klasyka Sergia Leone. Sięgniemy głębiej, po film, który na pierwszy rzut oka wygląda jak tania chałtura, ale wciąga gotycką atmosferą i staje się brutalnym moralitetem. Kill the Wicked! (oryg. Dio non paga il sabato)...
- [Damiano Damiani - sumienie włoskiego kina](https://savagesinema.pl/damiano-damiani-sumienie-wloskiego-kina/): Nazywano go „najbardziej amerykańskim z włoskich reżyserów” – za precyzyjne narracje, żelazną dramaturgię i zamiłowanie do gatunkowych form. A jednak Damiano Damiani pozostał reżyserem głęboko włoskim: jego kino było zanurzone w społecznej tkance kraju, prześwietlało władzę, demaskowało układy i pytało, co zostaje z człowieka, gdy system przestaje działać. Damiano Damiani – scenarzysta, reżyser, malarz – należał do tej rzadkiej kategorii twórców, którzy nie głoszą manifestów, lecz zadają niewygodne pytania. Choć jego nazwisko nie pojawia się dziś tak często jak Bertolucciego czy Petriego, to właśnie Damiani był przez dekady jednym z najczulszych sejsmografów włoskiej rzeczywistości. Tworzył kino społeczne bez fanatyzmu, polityczne...
- [Francophilia: Die Marquise von Sade (1976) / Wicked Memoirs of Eugenie (1980)](https://savagesinema.pl/francophilia-die-marquise-von-sade-1976-wicked-memoirs-of-eugenie-1980/): W kolejnym odcinku Francophilii kontynuuję podróż szlakiem wątków deSade’owskich w filmografii Jesúsa Franco. Nieco przy tym „oszukując”, bowiem pierwszy z omawianych tytułów kusi jedynie nazwiskiem słynnego libertyna, w praktyce czerpiąc ze spuścizny innego, równie znanego, ale pochodzącego z innej epoki, pisarza. Drugi z kolei to już pełnoprawna ekranizacja prozy markiza. Zapraszam do lektury w zaciszu kawiarni „Pod Wielkim Sromem”. Die Marquise von Sade (1976) Zgodnie ze słowami wstępu: Marquise von Sade nazwiska autora Justyny używa jedynie w formie chwytliwego wabiku. Ba! Na większości rynków obraz rozpowszechniany był jako Doriana Gray, zgodnie z imieniem i nazwiskiem swojej bohaterki. I to właśnie...
- [Sinéma Érotique: The Girl with the Hungry Eyes (1995)](https://savagesinema.pl/sinema-erotique-the-girl-with-the-hungry-eyes-1995/): Lata 30. Miami. Modelka Louise (Christina Fulton) popełnia samobójstwo w jednym z pokoi hotelu The Tides. Upływa sześćdziesiąt lat, The Tides jest już ruiną. W jego niegdyś luksusowych wnętrzach Louise nieoczekiwanie powraca do życia. Teraz jest wampirzycą, natarczywy głos w jej głowie nakazuje jej zabijać przypadkowych kochanków i wysysać ich krew. Głos ma też inną instrukcję dla zmartwychwstałej dziewczyny: poleca jej odszukać klucz do pewnej skrytki depozytowej. Trop wiedzie do biednego fotografa, dla którego Louise zaczyna pozować… Adaptacja opowiadania Fritza Leibera, pisarza wyspecjalizowanego w prozie spod znaku magii i miecza. Krótką historię zekranizowano już wcześniej, w 1972 roku, w ramach...
- [Mondo Macabro: Nowa Zelandia. Dziwne zachowania (1981) / Śmiertelna obsesja (1985)](https://savagesinema.pl/mondo-macabro-nowa-zelandia-dziwne-zachowania-1981-smiertelna-obsesja-1985/): Lipiec, czas wakacji i podróży. Dziś udamy się więc do urokliwej Nowej Zelandii. Choć wyspiarska kinematografia nie należy do najbardziej znanych, a pierwszym tutejszym reżyserem jaki przychodzi na myśl jest Peter Jackson, w rzeczywistości w tym pięknym kraju powstało kilka ciekawych filmów gatunkowych. W ostatnich latach na wyspie nakręcono też sporo mainstreamowych horrorów (Pearl [2022], M3gan [2022], Evil Dead Rise [2023]), my jednak cofniemy się do lat 80. i wstąpimy do Strefy Mroku, w której horror miesza się ze sci-fi, a szaleni naukowcy eksperymentują z kontrolą umysłu. 1981 – Dziwne zachowania (reż. Michael Laughling) Ta australijsko-brytyjsko-nowozelandzka koprodukcja, a jednocześnie pierwszy...
- [The Perfume of the Lady in Black (1974)](https://savagesinema.pl/the-perfume-of-the-lady-in-black-1974/): Il Profumo Della Signora In Nero, reż. Francesco Barilli Najciekawsze dzieła sztuki zwykle rodzą się z napięć, niepokoju i wewnętrznego chaosu. Można się tylko domyślać, co działo się w głowach Francesco Barilliego i współautora scenariusza Massimo D’Avaka, kiedy zasiedli do pisania Perfumes of the Lady in Black – filmu wielowarstwowego, sięgającego zarówno po literackie archetypy, jak i freudowską psychoanalizę. Obaj musieli liczyć się z niezrozumieniem, może nawet z odrzuceniem, ale stworzyli coś bliskiego geniuszowi. W roku 1974, gdy na włoskich ekranach królowały gialla, ich film – choć formalnie przypisany do tego nurtu – był czymś zupełnie osobnym: okrutną wiwisekcją pamięci...
- [Blue Monday: New Wave Hookers (1985) / New Wave Hookers 2 (1991) / New Wave Hookers 3 (1993)](https://savagesinema.pl/blue-monday-new-wave-hookers-1985-new-wave-hookers-2-1991-new-wave-hookers-3-1993/): Alt porn to gałąź pornografii skupiająca się na portretowaniu seksualnej aktywności przedstawicieli rozmaitych subkultur, przy czym ramy nurtu są dość luźne i pojemne, bo mogą obejmować zarówno fabuły poświęcone zagadnieniom związanym z subkulturami, jak i po prostu — zwłaszcza dziś — pozbawione jakiegokolwiek kontekstu akty seksualne w wykonaniu osób o „niecodziennym” wyglądzie i ubiorze: z tatuażami na ciele, kolczykami czy noszące się w zgodzie z wymogami danego ruchu. Alternative porn narodziło się w latach 80., za pierwsze przymiarki do podgatunku można uznać eksperymentalne dokonania Stephena Sayadiana (Nightdreams [1981], Café Flesh [1982]). Najgłośniejszym przedstawicielem nurtu, filmem od którego moda na dobre...
- [Blu-rayowe Re-kolekcje cz.5 "Cztery twarze Normana"](https://savagesinema.pl/blu-rayowe-re-kolekcje-cz-5-cztery-twarze-normana/): Trudno sobie wyobrazić, by w 2025 roku istnieli jeszcze kinofile, którzy nie znaliby dźwięku skrzypiec Bernarda Herrmanna, opadającej zasłony prysznicowej i figury matki siedzącej w oknie na piętrze. Ale skoro można nie znać Egzorcysty i tytułować się znawcą horroru… W dzisiejszym odcinku prezentuję The Psycho Collection od Arrow Video, czyli wydanie, które nawet fanom criterionowej świętości potrafi zmiękczyć kolana. Choć to Universal odpowiada za remaster 4K pierwszej Psychozy, Arrow wykonało ruch godny obsesyjnych kolekcjonerów: dołożyło zarówno wersję uncut, jak i tę znaną z kinowej reedycji, oba w fantastycznej jakości 4K HDR. Obraz czysty, ziarnisty tam, gdzie trzeba, kontrast nieskazitelny. A...
- [Dobranoc Nibylandio, czyli kino zwały posthippisowskiej](https://savagesinema.pl/dobranoc-nibylandio-czyli-kino-zwaly-posthippisowskiej/): Lato Miłości. Wielki kontrkulturowy zryw, bunt przeciwko wyznawanym przez dotychczasowe, „skorumpowane” pokolenia wartościom. W Wietnamie toczy się wojna, ale młodzież nie uważa by była to ich wojna. W ogóle wojny są niepotrzebne, ważniejsze jest odkrywanie samego siebie, poznawanie obcych kultur i wierzeń, dążenie do nirwany wszelkimi możliwymi środkami. Uprawia się dużo seksu, bierze dużo narkotyków, narasta fascynacja religiami Wschodu, mnożą się jak grzyby po deszczu wszelkiego rodzaju sekty, od kompletnie nieszkodliwych, przez niepokojące, po zdecydowanie niebezpieczne twory głoszące śmierć cywilizacji. Druga połowa lat 60. to już nie „kocham cię, je je je”, tylko „Niebiańska Lucyna, Matka Diamentów”, a potem już...
- [Z archiwum HK Cat III: The Seventh Curse (1986)](https://savagesinema.pl/z-archiwum-hk-cat-iii-the-seventh-curse-1986/): Ni Kuang był hongkońskim pisarzem, autorem około 300 powieści oraz ponad 400 scenariuszy filmowych (m.in. One-Armed Swordsman [1967]). Specjalizacja: pulpa. Wykreował dwie popularne serie czytelnicze, jedną o przygodach doktora Yuena, drugą poświęconą podróżom milionera i awanturnika Wisely’ego. Obie doczekały się rozlicznych adaptacji na duży ekran. Obaj protagoniści (Wisely był częstym gościem na kartach powieści o doktorze Yuenie) pojawiają się również w The Seventh Curse, przygodowym horrorze Lam Ngai Kaia (aka Lam Nai Choi). Doktor Yuen (Chin Siu-ho) podczas pobytu w Tajlandii został objęty klątwą. Powoduje ona nagłe krwawienie z członków, z czasem zaś doprowadzi do śmierci. Miła i urodziwa dzikuska...
- [Sinéma Érotique: Assault! Jack the Ripper (1976)](https://savagesinema.pl/sinema-erotique-assault-jack-the-ripper-1976/): Yasuharu Hasebe w latach 60. wypracował sobie markę jako specjalista od kina akcji, realizując napakowane testosteronem tytuły pokroju Black Tight Killers (1966) czy Slaughter Gun (1967). W kolejnej dekadzie wytwórnia Nikkatsu dla której pracował, wykonała zwrot w kierunku Roman Porno, swojej serii filmów erotycznych. Seks i nagość rozchodziły się w kinach jak ciepłe bułeczki, popyt bezustannie rósł, toteż włodarze studia zwrócili się do Hasebe z propozycją wypracowania nowego podgatunku w ramach popularnego nurtu, ochrzczonego jako Violent Pink. To już nie miało być zwykłe pinku-eiga, przemoc seksualną należało podkręcić do maksimum. Hasebe do pomysłu odniósł się z dużą rezerwą, argumentując, że...
- [Atomic Café: Bunker Palace Hôtel (1989)](https://savagesinema.pl/atomic-cafe-bunker-palace-hotel-1989/): Bliżej niesprecyzowana przyszłość. Uciskana przez rządy dyktatury ludzkość wreszcie postanawia się zbuntować i wszczyna zamieszki. Czołowi przedstawiciele klasy rządzącej znajdują schronienie w podziemnym bunkrze. Tam czekają na przybycie swojego prezydenta. Do schronu udaje się przeniknąć samotnej wysłanniczce ruchu oporu. Debiut reżyserski Enkiego Bilala, francuskiego rysownika pochodzenia jugosłowiańskiego, najlepiej znanego z autorstwa Trylogii Nikopola (1980-1992, na podstawie cyklu powstał film Immortal – kobieta pułapka [2004]). Bilal zasłynął charakterystycznym, chropawym stylem rysunków i częstymi odwołaniami w fabułach do ustrojów totalitarnych. W Bunker Palace Hôtel również znajdziemy turpistyczną stylistykę oraz dystopijną wizję świata. Świat ów prawdopodobnie na jakimś etapie został dotknięty przez kataklizm,...
- [Sinéma Érotique: Spotkanie dwóch księżyców (1988)](https://savagesinema.pl/sinema-erotique-spotkanie-dwoch-ksiezycow-1988/): Było ciepłe lato, choć czasem padałoDużo wina się piło i mało się spałoTak zaczęła się wakacyjna przygodaOn był jeszcze młody i ona była młoda Zakochani przy świetle księżyca nocamiChodzili długimi leśnymi ścieżkamiTak mijały tygodnie, lecz rozstania nadszedł czasZawsze mówił jedno zdanie: „Moje ślicznie ty kochanie”… Poznali się na lokalnym festynie. Ona — dziewczyna z dobrego domu, on — zwykły pomagier od obsługi karuzeli. Od razu zaiskrzyło i dali się ponieść namiętności, pomimo że od początku było wiadomo, że to może być jedynie przelotny romans. Brzmi jak ckliwe romansidło dla gospodyń domowych? Bo to film Zalmana Kinga, specjalisty od przaśnej erotyki,...
- [Death Smiles on a Murderer (1973)](https://savagesinema.pl/death-smiles-on-a-murderer-1973/): La morte ha sorriso all’assassino – reż. Aristide Massaccesi Joe D’Amato w 1973 roku wszedł do świata grozy z filmem, który dziś można śmiało uznać za jedno z najbardziej enigmatycznych i artystycznie intrygujących dzieł w jego dorobku. Zanim zajął się kinem erotycznym i hardcore’owym, zanim dał światu kultowego Anthropophagusa czy Erotic Nights of the Living Dead, stworzył opowieść na pograniczu gotyckiej makabry, nadnaturalnego romansu i giallo, z wyraźnymi inspiracjami literackimi i filmowymi, od Poego po Cormana. Włoskie kino eksploatacji nigdy nie stroniło od eklektyzmu, ale tutaj D’Amato idzie krok dalej. Historia Grety (Ewa Aulin z Candy), która po śmierci wraca...
- [I. Honor w czasach chaosu – „Sympathy for the Underdog” (1971), reż. Kinji Fukasaku](https://savagesinema.pl/i-honor-w-czasach-chaosu-sympathy-for-the-underdog-1971-rez-kinji-fukasaku/): Gdyby w japońskim kinie gangsterskim wskazać rewolucjonistę, byłby nim Kinji Fukasaku. Twórca, który zerwał z mitologią honorowego przestępcy, a następnie zanurzył kamerę w oparach krwi, potu i zdrady. Zamiast romantyzować świat yakuzy, jak robili to jego poprzednicy z ery ninkyō eiga, Fukasaku pokazywał rozkład od środka — bez złudzeń, ale z pełnym zrozumieniem dla ludzi zmiecionych przez historię i kapitalistyczny marsz Japonii ku „nowoczesności”. Na dwa lata zanim Battles Without Honor and Humanity przewróciło do góry nogami reguły gry w kinie yakuza, Kinji Fukasaku nakręcił film, który dziś można czytać jako zapowiedź tej rewolucji. Sympathy for the Underdog z 1971...
- [Blue Monday: Trashy Lady (1985)](https://savagesinema.pl/blue-monday-trashy-lady-1985/): Steve Scott to twórca ceniony w gejowskim podziemiu porno, ma na swoim koncie kilka klasycznych tytułów ze Złotej Ery, w tym m.in. Inches (1979) i Turned On (1982). Poza erotyką dla panów wyreżyserował również cztery tytuły dla heteroseksualnych odbiorców, z czego w trzech z nich wystąpił duet Harry Reems-Ginger Lynn. W skład tej nieformalnej „trylogii straight” wchodzą China and Silk (1984), Too Good to Be True (1984) oraz Trashy Lady. Trashy Lady to z całej tej trójki zdecydowanie najbardziej ambitny projekt: kino gangsterskie osadzone w latach 20. XX wieku, Pigmalion ubrany w szaty hard-porno, do tego pełen rubasznego humoru. Reems...
- [Z zimną krwią: Brutalna historia poliziesco](https://savagesinema.pl/z-zimna-krwia-brutalna-historia-poliziesco/): Włochy przełomu lat 60./70. to kraj na skraju wybuchu. Bomby, zamachy, gangsterskie porachunki, polityka przesiąknięta korupcją. W tym okresie rodzi się poliziesco – kino twardych gliniarzy, bezwzględnych przestępców i brutalnej ulicznej sprawiedliwości. Nie ma tu miejsca na półśrodki – są łamane ręce, wybite zęby, przemoc rodzi przemoc. Poliziesco – włoski film policyjny – to nie tylko krzyk frustracji wobec rzeczywistości, ale i kinematograficzny nokaut: szybki, „cięty” montaż, ostre dialogi, miejskie pościgi w rytmie funku i moralna ambiwalencja bohaterów z obu stron konfliktu. W cieniu klasycznego noir i amerykańskich policyjnych thrillerów, włoscy reżyserzy – tacy jak Fernando Di Leo, Umberto Lenzi...
- [Cité Obscure: Nagie tango (1990)](https://savagesinema.pl/cite-obscure-nagie-tango-1990/): Niniejszą recenzję pozwolę sobie rozpocząć do krótkiego wycinka z drzewa genealogicznego. Otóż Paul Schrader, scenarzysta Taksówkarza (1976), reżyser m.in. Amerykańskiego żigolaka (1980) i Ludzi-kotów miał brata Leonarda (30.11.1943 – 2.11.2006). Leonard również pisywał scenariusze, ale nigdy nie zrobił tak dużej kariery, jak Paul. Niemniej Leonard w życiu prywatnym był niezłym herbatnikiem, którego losy doskonale sprawdziłyby się jako podstawa filmu. Uciekając przed powołaniem do wojska w trakcie wojny w Wietnamie, wylądował w Japonii, gdzie za dnia wykładał amerykańską literaturę na uniwersytecie, a wieczorami szlajał się w towarzystwie członków yakuzy. Na bazie tych doświadczeń przygotował szkic fabuły filmu, później przerobiony na scenariusz...
- [Blonde Death (1984)](https://savagesinema.pl/blonde-death-1984/): Prawdziwy romans (1993)? Badlands (1973)? Urodzeni mordercy (1994)? Zapomnijcie! Oto Blonde Death, niemal bezbudżetowe arcydzieło subwersji, satyry i anarchistycznego ducha. Pomimo wpływu jaki wywarło na twórców takich jak Gregg Araki i pojawiających się gdzieniegdzie głosów nazywających je Obywatelem Kanem filmów SOV, wciąż pozostaje stosunkowo mało znane. Aż dziw bierze, że kinomaniacy nie wymieniają Blonde Death jednym tchem obok filmów Johna Watersa czy obrazów pokroju Samurai Cop (1991) Miami Connection (1987) czy Hard Ticket to Hawaii (1987). Reżyser filmu, James Robert Baker (aka James Dillinger) nazywany “nawścieklejszym gejem świata”, był pisarzem specjalizującym się w transgresyjnych nowelach gejowskich oraz członkiem kolektywu EZTV...
- [Kamera, akcja, w ryj! Kino Umberto Lenziego bez znieczulenia](https://savagesinema.pl/kamera-akcja-w-ryj-kino-umberto-lenziego-bez-znieczulenia/): Umberto Lenzi to nie był tylko reżyser. To był zawodnik wagi ciężkiej włoskiej eksploatacji – potrafił bez mrugnięcia okiem przeskakiwać między linami na gatunkowym ringu. Zaczynał jako zafascynowany filmem student Centro Sperimentale di Cinematografia, ale jego prawdziwa edukacja była niczym walka bokserska – walka o uwagę widza, walka z budżetem, walka z cenzurą. I prawie zawsze wygrywał, bo miał jaja, spryt i nosa do trendów. Nie był może mistrzem subtelności – Lenzi najczęściej walił z grubej rury. Jak nikt rozumiał dynamikę, napięcie, brutalność; wiedział, że kino gatunkowe to nie pole do filozofii, tylko wyzwalacz prostych instynktów. Karierę miał długą i...
- [Terror Night (1987)](https://savagesinema.pl/terror-night-1987/): Za Terror Night Nicka Marino kryje się interesująca historia. Nakręcono go w 1987 roku, po czym przepadł na długie lata bez wieści, by ni stąd, ni zowąd trafić na amerykański rynek DVD w 2004 roku. Do tego czasu na pirackie kopie filmu (bootlegi) można było trafić jedynie w Niemczech. Krążą plotki, że ‘pożyczenie’ rozmaitych scen z klasycznego kina jako swoistych wtrętów fabularnych przyczyniło się do osunięcia się horroru Mariono w niebyt. Naruszenia prawa autorskiego uniemożliwiły filmowi dotarcie do żądnej krwi i golizny widowni. Kultowy status Terror Night dodatkowo wzmocniła rzekoma obecność legendarnego André de Totha na planie (słynny Gabinet figur...
- [Sinéma Érotique: Diabeł wcielony (1986)](https://savagesinema.pl/sinema-erotique-diabel-wcielony-1986/): Giulia (Maruschka Detmers) jest żoną sądzonego za udział w atakach terrorystycznych członka bojówki marksistowskiej. Niestabilna emocjonalnie i osamotniona dziewczyna poznaje nastoletniego Andreę (Federico Pitzalis), z którym wdaje się w romans. Związkowi z niepokojem przygląda się teściowa Giulii (Anita Laurenzi), która ma świadomość, że zaangażowanie synowej w toczący się przed sądem proces jest kluczowe dla uwolnienia jej syna. Dramat erotyczny w reżyserii Marco Bellocchio. Bellocchio swym debiutanckim dziełem, szokującymi Pięściami w kieszeni (1965) przypiął sobie łatkę kontestatora, któremu to emploi pozostawał wierny przez lata, by z czasem zacząć krytykować na równi mieszczaństwo i uwikłaną w puste frazesy, oderwaną od rzeczywistości skrajną...
- [Blu-rayowe Re-kolekcje, cz. 4 „Häxan. Grimuar w 2K”](https://savagesinema.pl/blu-rayowe-re-kolekcje-cz-4-haxan-grimuar-w-2k/): Pojawił się na ekranach w 1922 roku, ale trudno powiedzieć, czy Häxan w ogóle kiedykolwiek należał do swojej epoki. Film Benjamina Christensena wymyka się klasyfikacjom — to hybryda wykładu akademickiego, horroru okultystycznego, eseju filmowego i traktatu o ludzkich lękach, zabobonach i zbiorowej paranoi. Już sama jego struktura — złożona z rozdziałów, płynąca od ilustracji średniowiecznych rycin po zainscenizowane sceny tortur i sabatów czarownic — przypomina bardziej rytuał niż narrację. Christensen rozpoczyna od podręcznikowego przeglądu wierzeń i praktyk dotyczących czarów w wiekach średnich, by potem zanurzyć widza w ciąg luźno powiązanych scen, które momentami przypominają ilustracje z koszmarnie ożywionego Malleus Maleficarum,...
- [Francophilia: Marquis de Sade. Justine (1969) / Eugenie… The Story of Her Journey into Perversion (1970) / Eugénie de Sade (1973)](https://savagesinema.pl/francophilia-marquis-de-sade-justine-1969-eugenie-the-story-of-her-journey-into-perversion-1970-eugenie-de-sade-1973/): Jesús Franco to bez wątpienia najwytrwalszy i najbardziej gorliwy apologeta spuścizny markiza de Sade w dziejach kina. Ma on na koncie największą ilość ekranizacji dorobku wyklętego arystokraty, ale oprócz oficjalnych prób przełożenia jego prozy na język filmowy, wątki i wykładnia filozoficzna markiza obecne są u Franco niemal od początku jego drogi twórczej, od horroru The Sadistic Baron von Klaus (1963), i przewijać się będą w jego filmografii w zasadzie do samego końca. W niniejszym odcinku Francophilii biorę na tapet trzy adaptacje osławionych dzieł skandalisty epoki ancien régime. Zapraszam do lektury, pod warunkiem, że nie obawiacie się splamienia swoich nieśmiertelnych dusz...
- [Die Meister des Gore: Nekromantiker. Jörg Buttgereit](https://savagesinema.pl/die-meister-des-gore-nekromantiker-jorg-buttgereit/): Znienawidzony przez cenzorów, samozwańczych obrońców moralności, a nawet część fanów kina grozy – niemiecki, undergroundowy reżyser Jörg Buttgereit to z pewnością jeden z najbardziej kontrowersyjnych twórców wszech czasów. I niewątpliwie jeden z najciekawszych. Filmy Buttgereita często spotykały się z niezrozumieniem, miłośnikom standardowego horroru jawiąc się jako zbyt artystyczne (czytaj: nudne), a odbiorcom arthouse’u – jako brutalne i obrzydliwe.  Po latach wysiłki reżysera zostały częściowo docenione. Zainteresowanie tematyką śmierci, chęć przełamywania tabu, ogromne poczucie humoru i prawdziwie punkowa dusza, która sprawiła, że konsekwentnie podążał własną ścieżką, zaowocowały swoistym kultem, jakim cieszą się jego filmy wśród miłośników transgresyjnego kina. Część spośród najbardziej oddanych...
- [Blue Monday: The Mark (1976) / Erotic Passion (1981)](https://savagesinema.pl/blue-monday-the-mark-1976-erotic-passion-1981/): Kiedy pada termin „branża pornograficzna”, z reguły pierwsze myśli kierują się do Kalifornii, do światowej stolicy filmów dla dorosłych ulokowanej w San Fernando Valley. Dalsze pozycje w świntuszej Familiadzie należeć będą zapewne do Danii i Szwecji, bo kraje skandynawskie były pierwszymi na świecie, które zrzuciły jarzmo cenzury. Potem pojawić powinna się Francja, która posiada bogatą tradycję zarówno soft-, jak i hardcore’owej erotyki. Nieco rzadziej na myśl przyjdą Niemcy, które z kolei kojarzą się głównie z pornografią w wydaniu przaśnym, czasem wręcz wulgarnym (chichoczącym z uciechy Polakom przypominam, że Polska też do producentów wysublimowanej rozrywki dla dorosłych nie należy, cytując klasyczkę:...
- [Walpurgisnacht, Teil V. Młot na czarownice](https://savagesinema.pl/walpurgisnacht-teil-v-mlot-na-czarownice/): Po raz piąty już zapraszamy do Niflheimu, krainy lodu, zimna i ciemności, którą włada bogini Hel. W tę noc jasną jak drogowskaz Bifröstu i zwodniczą jak tańce ondyn nad Dunajem, kiedy tak łatwo nawiązać kontakt z drugą stroną, przywołać zarówno dobre, jak i złe duchy, jako zasymilowane pogańskie dusze wchodzące w skład zlaicyzowanego społeczeństwa proponujemy świętowanie w manierze akceptowalnej dla przeciętnego przedstawiciela cywilizowanego świata XXI wieku: przed ekranem. Ponownie wybraliśmy dla Was zestaw historii niesamowitych, z reguły lokujących się gdzieś pomiędzy folk horrorem a gotycką grozą, mrożące krew w żyłach opowieści z demonami, wiedźmami i nieumarłymi w rolach głównych. Lękajcie...
- [Sinéma Érotique: Woods Are Wet (1973)](https://savagesinema.pl/sinema-erotique-woods-are-wet-1973/): Markiza de Sade przedstawiać nikomu nie trzeba. Jaki jest, a raczej, jaki był, każdy widzi. Plugawiec, petent w sądzie etyki z podaniem o wyzwolenie z oków norm społecznych i religijnych dogmatów, filozof przy tym i trollujący moralista. Kino lubi de Sade’a. Do jego najsłynniejszych ekranizatorów należeli Pasolini i Jesús Franco, twórcy chętnie sięgali również po wątki z biografii kompulsywnego skandalisty. Ilość utworów, również niekoniecznie filmowych, luźno inspirowanych twórczością markiza ciężko byłoby z kolei zliczyć, na tyle jego myśl filozoficzna wrosła w tkankę kultury światowej. Jego zła sława obiegła cały świat, nie wykluczając Japonii. Ten nieco oczywisty i wysyłający sygnały sprzeczne...
- [System i jednostka: świat według Elia Petriego](https://savagesinema.pl/system-i-jednostka-swiat-wedlug-elia-petriego/): Obywatel pod obserwacją: narodziny stylu Petriego Urodzony w 1929 roku w Rzymie, Elio Petri był dzieckiem klasy robotniczej i wrażliwym obserwatorem rzeczywistości, który już w młodości próbował zgłębić mechanizmy społecznego zniewolenia i manipulacji. Zaczynał jako dziennikarz lewicowej gazety L’Unità, pisał o kinie, ale szybko sam wszedł w jego struktury — początkowo jako scenarzysta, współpracując m.in. z Giuseppe De Santisem, później jako reżyser wypracowujący unikalny język filmowy na styku politycznej krytyki i gatunkowej intrygi. Już w jego pierwszych samodzielnych filmach — Zabójcy (1961) i Dni są policzone (1962) — odnaleźć można motywy, które będą powracać przez całą twórczość: paranoję, społeczną alienację,...
- [Monte Hellman (1929-2021): Swobodny jeździec z New Hollywood](https://savagesinema.pl/monte-hellman-1929-2021-swobodny-jezdziec-z-new-hollywood/): Kariera Monte Hellmana (12.7.1929 – 20.4.2021) to potwierdzenie smutnej życiowej prawdy, zgodnie z którą talent i ciężka praca nie wystarczą do osiągnięcia sukcesu. Trzeba mieć jeszcze farta, niezbędna jest przychylność Fortuny, bycie w odpowiednim momencie w odpowiednim miejscu. Hellman miał taki „moment”, ale Fortuna spisała go na straty. Miał zadatki na jednego z najciekawszych twórców swojego pokolenia, ale musiał zadowolić się statusem twórcy kultowego w ograniczonych kręgach. Urodzony w 1929 roku w Nowym Jorku, w wieku 5 lat przeprowadził się wraz z rodzicami do Los Angeles. Tamże rozpoczął studia na UCLA, których nie ukończył. Złapał fuchę jako pomocnik montażysty w...
- [Z archiwum HK Cat III: Run and Kill (1993)](https://savagesinema.pl/z-archiwum-hk-cat-iii-run-and-kill-1993/): Cheng (Kent Cheng), ze względu na swoją tuszę przez znajomych zwany „Fatty”, jest biznesmenem i ojcem rodziny. Pewnego dnia po powrocie do domu nakrywa swoją żonę na zdradzie, jednak ze względu na swoją dobrotliwą naturę, zamiast urządzić karczemną awanturę potulnie podkula ogon i udaje się na miasto, by utopić smutki w śmieciowym żarciu. Podczas błąkania się po ulicach spotyka dawnego znajomego i daje się zaciągnąć do baru na drinka. Kumpel szybko się ulatnia, a Cheng kontynuuje picie w samotności. W stanie mocnego upojenia zwierza się ze swych problemów małżeńskich przypadkowej dziewczynie, która w ramach nadgorliwej chęci pomocy naraja mu płatnych...
- [Atomic Café: Męskie nasienie (1969)](https://savagesinema.pl/atomic-cafe-meskie-nasienie-1969/): Marco Ferreri światową sławę zyskał za sprawą skandalizującego Wielkiego żarcia (1973), z którym to filmem przylgnęła do niego łatka czołowego prowokatora europejskiego kina. Włoch na tę reputację pracował jednak latami, debiutując za kamerą w Hiszpanii pod rządami Franco pod koniec lat 50., a następnie przenosząc się do ojczyzny, gdzie zrealizował m.in. inspirowaną prawdziwym dziewiętnastowiecznym przypadkiem Kobietę-małpę (1964) i głośny dramat Dillinger nie żyje (1969). Męskie nasienie to dość szczególny przykład z jego „wczesnego” dorobku, albowiem twórca wchodzi w nim na terytorium kina science-fiction. W bliżej nieokreślonej przyszłości tajemnicza zaraza dziesiątkuje ludzką populację. Jako widzowie przyglądamy się postapokaliptycznym losom pary młodych...
- [Blu-rayowe Re-kolekcje, cz. 3 „Zé do Caixão”](https://savagesinema.pl/blu-rayowe-re-kolekcje-cz-3-ze-do-caixao/): José Mojica Marins to postać, która na zawsze odmieniła brazylijskie kino grozy. Jego alter ego, Zé do Caixão (w anglojęzycznym świecie znany jako Coffin Joe), to jedna z najbardziej ikonicznych postaci horroru, łącząca nihilizm, obsesję na punkcie nieśmiertelności i filozoficzny satanizm z brutalnością i surrealistycznymi wizjami. Marins urodził się 13 marca 1936 roku w São Paulo. Od najmłodszych lat fascynował się kinem, a jego wyobraźnia kształtowała się pod wpływem amerykańskich horrorów oraz brazylijskiej kultury ludowej. Już jako dziecko kręcił amatorskie filmy, co szybko przerodziło się w obsesję na punkcie tworzenia własnego, unikalnego stylu. Jego kariera nabrała rozpędu w latach 60.,...
- [Japanarchy: Rubber’s Lover (1996) i cyberpunkowe krótkometrażówki Shozina Fukuiego](https://savagesinema.pl/japanarchy-rubbers-lover-1996-i-cyberpunkowe-krotkometrazowki-shozina-fukuiego/): Lata 90. Japoński cyberpunk zapoczątkowany przez Shigeru Izumiyę i jego Death Powder (1986) rozkwitł wraz z takimi tytułami jak Akira (1988) czy Tetsuo: The Iron Man (1989). Na rynku wydawniczym powstało też wiele mang takich jak Ghost in the Shell, Battle Angel Alita czy Cowboy Bebop. Gdy subgatunek cieszył się dużą popularnością i stawał się bardziej widowiskowy, na scenę wkroczył Shozin Fukui, który rozpoczynał swoją karierę w latach 80., kręcąc trzy krótkometrażówki, by następnie stworzyć dwa, esencjonalne dla cyberpunku, filmy pełnometrażowe. Fukui, podobnie jak wielu twórców związanych z nurtem, był mocno związany z kontrkulturą. W młodości grał w post-punkowym zespole...
- [Cité Obscure: Zabij mnie jeszcze raz (1989)](https://savagesinema.pl/cite-obscure-zabij-mnie-jeszcze-raz-1989/): W połowie lat 80. John Dahl pracował na etacie jako storyboardzista w wytwórni Orion Pictures. Po godzinach pisywał również scenariusze wspólnie ze swym znajomym Davidem W. Warfieldem. Któregoś razu duet postanowił złożyć hołd klasycznym filmom noir, czego owocem był skrypt zatytułowany Kill Me Again. Panowie ustalili, że spróbują sprzedać scenariusz za minimum 300 tysięcy dolarów, a jeśli nie znajdzie się nikt chętny na taką ofertę, to sami go sfilmują. Chętni jacyś tam byli, ale oferowali niższe kwoty, więc Dahl i Warfield przystąpili do prac sami. Udało im się pozyskać fundusze od PolyGram Movies, a gigant Metro-Goldwyn-Mayer dołożył brakujące pieniądze. Warfield...
- [Slash 'Em All: Dom (1985-1992)](https://savagesinema.pl/slash-em-all-dom-1985-1992/): Nawiedzony dom… Jak to łatwo powiedzieć. Tudzież napisać. I jakże łatwo na tym „gotowcu” się przejechać. Bo wbrew pozorom udanych horrorów o tej tematyce nie ma zbyt wielu. Nawiedzony dom (1960, Robert Wise), Horror Amityville (1979, Stuart Rosenberg), Zemsta po latach (1980, Peter Medak), Lśnienie (1980, Stanley Kubrick) i długo, długo nic. Była jeszcze seria ejtisowych horrorów z komediowym zacięciem, które domy pełne duchów przyjęły za miejsce akcji. Dom, bo o tymże cyklu mowa, doczekał się czterech części, każdej utrzymanej w nieco innej konwencji. To gotycka groza przefiltrowana przez estetykę i wrażliwość dekady slasherów, aerobiku i glam metalu. Co ma...
- [Blue Monday: Candice Candy (1976) / L'enlèvement des Sabines (1977)](https://savagesinema.pl/blue-monday-candice-candy-1976-lenlevement-des-sabines-1977/): 17-letnia Candy (znana z głośnego Pussy Talk [1975] Claude’a Mulota Béatrice Harnois) mieszka wraz ze swoją starszą siostrą Candice (Sylvia Bourdon). Candice jest redaktorką pisma pornograficznego, jednak w życiu prywatnym pozostaje osobą bardzo powściągliwą i seksualnie oziębłą. Candy z drugiej strony jest niezwykle ciekawska i skora do eksperymentowania. Pewnego popołudnia dziewczyna traci dziewictwo z wąsatym motocyklistą (legenda francuskiej branży XXX Richard Allan, m.in. kultowe La femme-objet [1981]), co otwiera przed nią świat cielesnych rozkoszy, z którego przebogatej oferty od tej pory pocznie czerpać pełnymi garściami. Pierre Unia był jednym z twórców, którzy stali na linii startu w momencie, gdy we...
- [Japanarchy: Kino Shigeru Izumiyi, czyli wstęp do cyberpunku](https://savagesinema.pl/japanarchy-kino-shigeru-izumiyi-czyli-wstep-do-cyberpunku/): In the ’80s, when I became known for a species of science fiction that journalists called cyberpunk, Japan was already, somehow, the de facto spiritual home of that influence, that particular flavor of popular culture. It was not that there was a cyberpunk move-ment in Japan or a native literature akin to cyberpunk, but that modern Japan simply was cyberpunk. William Gibson, The Future Perfect (tygodnik Time) Cyberpunk to odmiana fantastyki naukowej charakteryzująca się wyjaskrawieniem kontrastu pomiędzy szybkim rozwojem technologii, a życiem w gnijącym, skorumpowanym społeczeństwie. Ten uderzający w nihilistyczne tony nurt odzwierciedla społeczne lęki spowodowane nieustannymi zmianami i niepewnością...
- [Cité Obscure: List (1940)](https://savagesinema.pl/cite-obscure-list-1940/): Zaczyna się po Bożemu: od trzęsienia ziemi. Bette Davis z zimną krwią zabija mężczyznę, wpakowując weń cały magazynek rewolweru. Następnie nakazuje służbie wezwać na miejsce swojego męża i policję, po czym niewzruszona oddała się w kierunku sypialni. Dopiero potem dowiadujemy się, co było przyczyną popełnienia przez kobietę zbrodni. A raczej co grana przez Davis Leslie Crosbie twierdzi, że przyczynę stanowiło. Leslie jest żoną zarządcy plantacji kauczuku w Malajach Brytyjskich. Pod nieobecność małżonka w ich domu zjawił się dawno niewidziany znajomy nazwiskiem George Hammond, który — wedle relacji kobiety — zaczął ją napastować pod wpływem alkoholu. Morderstwo było więc aktem samoobrony...
- [Z archiwum HK Cat III: Laboratory of the Devil (1992)](https://savagesinema.pl/z-archiwum-hk-cat-iii-laboratory-of-the-devil-1992/): Men Behind the Sun z pewnością trudno byłoby zaliczyć do najprzyjemniejszych doświadczeń filmowych sezonu. Faktem jednak jest, że obraz Mou Tun-feia odbił się szerokim echem na hongkońskim (i nie tylko) rynku. W realiach galopującej w latach 90. na tamtejszym gruncie manii szokowania odbiorców wszelkimi możliwymi środkami nie trzeba było długo czekać, aż znajdzie się ktoś, kto spróbuje odciąć kupony od sukcesu festiwalu wojennej makabry. Tym kimś był Godfrey Ho. Godfrey Ho to prawdziwy mistrz hongkońskiego kina klas od B do Z, twórca około stu tytułów i miłośnik wplatania do co drugiej fabuły motywu ninja. Ho miał w zwyczaju kręcić kilka...
- [The Poughkeepsie Tapes (2007)](https://savagesinema.pl/the-poughkeepsie-tapes-2007/): Zabójstwa seryjne mają miejsce wówczas, gdy jeden sprawca lub grupa sprawców w ciągu pewnego czasu (kilku dni, miesiąca czy dwóch, a nawet kilku lat) dokonuje zabójstw co najmniej trzech osób. Zabójstwa takie są zawsze zamierzone i ostrożnie planowane, a ofiary są zazwyczaj selekcjonowane spośród osób odpowiadających określonym charakterystykom. Niezbitym faktem jest, że prawie wszyscy seryjni mordercy są osobami rasy białej, o ponadprzeciętnej inteligencji w wieku pomiędzy dwudziestym a trzydziestym piątym rokiem życia, gdy popełniają zbrodnie. Niektórzy po raz pierwszy zabili po ukończeniu 10 lat. Carrol Edward Cole miał 10 lat, gdy utopił innego chłopca, aby następnie – już w dorosłym...
- [Sex Appeal! Subiektywny przegląd thrillerów erotycznych](https://savagesinema.pl/sex-appeal-subiektywny-przeglad-thrillerow-erotycznych/): Wyzywające kobiety-wampy i faceci w potrzasku. Mężczyźni o niecnych zamiarach i niewiasty w opałach. Filmowy thriller erotyczny wywodzi się w prostej linii z kina noir, ale jako samoistny gatunek wyodrębniony został stosunkowo późno, bo w latach 80. na terenie Stanów Zjednoczonych, a największą popularność zyskał w pierwszej połowie kolejnej dekady. Do mainstreamu wprowadzili go twórcy pokroju Adriana Lyne’a i Paula Verhoevena. Do noirowej bazy wystarczyło dodać tak naprawdę jeden niezbędny składnik: seks. Rzecz jasna, filmy spełniające ów wymóg powstawały znacznie wcześniej, również poza Hollywood, niemniej to na purytańskim gruncie amerykańskim nurt został ostatecznie skodyfikowany i poddany macdonaldyzacji. W niniejszym tekście...
- [Blu-rayowe Re-kolekcje, cz. 2 "Jestę folkhorrorową księżniczką"](https://savagesinema.pl/blu-rayowe-re-kolekcje-cz-2-jeste-folkhorrorowa-ksiezniczka/): ALL THE HAUNTS BE OURS: A COMPENDIUM OF FOLK HORROR [14-DISC BLU-RAY BOX SET] Severin Films, 2021 Wydany pod koniec 2021 roku przez amerykański label Severin Films, box All the Haunts Be Ours, zawiera 20 pełnometrażowych filmów i niezliczone ilości materiałów dodatkowych, komentarzy twórców, Biały Lud Artura Machena w formie audiobooka oraz soundtrack na CD do jednego z filmów z zestawu, dokumentalnego Woodlands Dark and Days Bewitched. Wszystko połączone jednym, bardzo pojemnym tematem – motywem przewodnim jest folk horror. Gatunek ponownie odkryty w ostatnich latach przez grupy zapaleńców na całym świecie, którego ożywieniu pomagają popularne filmy ostatnich lat, takie jak...

## Pages

- [O nas](https://savagesinema.pl/o-nas/): Odrażający, brudni, źli… Nie jesteśmy post-pegeerowskim kolektywem złożonym z mniejszości seksualnych (jest wśród nas tylko jeden nekrofil). Nie skończyliśmy filmoznawstwa, więc nie będziemy Was zanudzać naszymi odkryciami na polu włoskiego neorealizmu czy francuskiej Nowej Fali (przerabialiśmy to w podstawówce, nie musimy ponownie). Nie opowiemy Wam o szałowych nowościach na Netflixie. W zamian oferujemy coś innego: przeczytacie u nas o filmach, o których nie przeczytacie nigdzie indziej w polskim Internecie. O filmach paskudnych, niepoprawnych, obskurnych, zapomnianych, trudnych do zdobycia, obraźliwych. I ekscytujących. Żadne z nas pulpojady, po prostu mamy głęboko gdzieś mainstream i współczesne kino pracy u podstaw. Kino nie jest...
- [Cykle](https://savagesinema.pl/cykle/)
- [Artykuły](https://savagesinema.pl/artykuly/)
- [Recenzje](https://savagesinema.pl/recenzje/)


[comment]: # (Generated by Hostinger Tools Plugin)